وای از این دنیای رنگارگ..

ابرک آبستن امشب

باز دل نازک شده ست

باز لابد آسمان

حرف از جدایی ها زده ست

کاینچنین باران اشک

از غمین چشمان ابر

می بارد

موج دریا را نگاه کن !..

وه چه غوغایی به راه انداخته ست

باز شاید صخره ها

از بی وفایی ها

سخن ها با دل دریا زدند

کاینچنین دریا با بی تابی

سر به سنگ می کوبد

باد سهمگین را چرا؟!!

این همه فریاد است

شاید او هم در این آشفته دنیا

نشانی از دو رنگی ها دیده ست

کاینچنین سخت می تازد

به سوی خداوندش

تا هزاران بار گلایه سر دهد

از زمانه صد رنگش