او در نخستین جام‌جهانی كه در آن حضور یافت یعنی در جام‌جهانی سال 2002 به میزبانی كره و ژاپن نیز پنج گل زد بنابراین در كل در این سری بازی‌ها ده گل به نام خود به ثبت رسانده است.

او نخستین فوتبالیستی است كه پس از اتحاد دو آلمان آقای گل جام‌جهانی شده و تنها بازیكنی می‌‌باشد كه در دو جام متوالی پنج گل به ثمر رسانده است.

زندگی

(میروسلاو كلوزه) در خانواده‌ای ورزشكار پرورش یافت. مادرش باربارا عضو تیم ملی هندبال لهستان (كه در 82 بازی ملی حضور داشت) و پدرش (یوزف كلوزه) فوتبالیست بود و به تیم ملی لهستان نیز رسید. در سال 1981 خانواده كلوزه از كشور كمونیست لهستان فرار كردند و ابتدا به فرانسه و سپس در سال 1987 به (كوسل) در آلمان نقل مكان كردند. پدر میروسلاو كلوزه از یك خانواده اصیل آلمانی می‌‌باشد به همین‌خاطر آنها با نام خانوادگی (رشیدلر) در آلمان اقامت گرفتند. كمی پس از سكنی گزیدن در آلمان پدر میروسلاو دوباره نام خود را به كلوزه برگرداند زیرا كلوزه نام فامیل پدربزرگ آلمانی او (اروین كلوزه) بود كه در سال 1910 در (سیلسیای علیا) به دنیا آمد. وقتی در مدرسه‌ای در آلمان ثبت‌نام كرد، روزهای سختی را پشت سر می‌‌گذاشت. شروع درس برای او اصلا آسان نبود. میرو‌سلاو هشت ساله كه باید در كلاس چهارم درس می‌‌خواند، دو سال عقب رفت و تحصیلات را از كلاس دوم ادامه داد زیرا با زبان و فرهنگ آلمانی آشنایی كافی نداشت. آن روزها، روزهای سختی بودند ولی همین مشكلات در آینده او را قوی‌تر ساخت.

كلوزه فوتبال را در یك باشگاه روستایی فراگرفت. باشگاهی به نام (بلاباخ دیل‌كوف.) او پس از یك فصل بازی در تیم هامبورگ بدون هیچ مقدمه و به سرعت جذب تیم آماتوری (كایزر سلاترن) شد. او عادت داشت به هنگام بازی هم‌تیمی‌هایش بایستد و تشویق تماشاچیان را تماشا كند. یك سال بعد از ملحق شدن به این باشگاه به سرعت ترقی كرد و وارد تیم اول (كایزر سلاترن) شد. او در 67 بازی نخست خود 33 گل زد. تداوم در گل زدن باعث شد اولین كاپ بین‌المللی خود را به دست آورد و در نخستین بازی بین‌المللی در مارس 2001 برابر تیم آلبانی ظاهر شد. در آن بازی آلمان دو بر یك آلبانی را شكست داد و زننده دومین گل آلمان كسی نبود جز میروسلاو كلوزه، در جام‌جهانی 2002 در كره و ژاپن، كلوزه سه شوت خود را روانه دروازه كرد و یكی از برترین‌های آن شد. اودر سال 2004 با قیمت پنج میلیون یورو به تیم (وردربرمن) انتقال یافت و پس از یك شروع بد در آن تیم، ناگهان سیر صعودی پیمود و به همراه (یوهان میكو) هافبك فرانسوی تیم و (ایوان كلاسنیچ) فوروارد اهل كرواسی یك مثلث قدرتمند حمله تشكیل داده و تاثیرات شگرفی بر روی بازی گذاشتند. این سه در بوندسلیگا پانزده گل به ثمر رساندند. كلوزه با وجود ظاهر نسبتا نحیف، یكی از بهترین سرزنان بوندسلیگاست. او توانایی‌های تكنیكی بسیار بالایی دارد و وقتی پا به توپ شود دیگر كسی حریفش نیست. او در سال 2005 یكی از بهترین فوروارد‌های آلمان و شاید بهترین آنها بود. او دربازی‌های فصل 2005 و 2006 در بیست و شش بازی بیست و پنج گل زد و در به ثمر رسیدن 16 گل دیگر نیز تاثیر غیرمستقیم داشت.
كلوزه یكی از اعضای تیم ملی آلمان در جام‌جهانی 2006 بود. اولین بازی تیم كشور آلمان در برابر كاستاریكا، مصادف بود با روز تولد كلوزه. او در این بازی به مناسبت تولدش دو گل به ثمر رساند. كلوزه تاكنون 33 گل ملی را روانه دروازه حریفان خود كرده است و این برابر با تعداد گل‌های ملی (فریتز والتر) فوتبالیست محبوب و الگوی اوست. او هم‌اكنون هفتمین گلزن تاریخ آلمان محسوب می‌‌شود.

كلوزه نجار

كلوزه در سال 1998 یعنی زمانی كه به تیم هامبورگ پیوست دوست داشت در كنار فوتبال یك حرفه هم بیاموز. پدر و مادرش هم در این زمینه به او كمك فكری می‌‌رساندند و مشوق او بودند. بنابراین میروسلاو به كلاس‌های كارآموزی نجاری رفت و این دوره را با موفقیت پشت سرگذاشت. او در این‌باره می‌‌گوید (من به این خاطر نجار شدم كه از بلندی نمی‌‌ترسیدم. وقتی روی پاهایم در ارتفاعات بلند مثل شیروانی‌ها می‌‌ایستم احساس امنیت می‌‌كنم.) او پس از پیوستن به تیم كایزرسلاترن این حرفه را كنار گذاشت.
كلوزه در منطقه زیبای (بلاباخ) خانه‌ای برای خود ساخت. او می‌‌گوید (من از زندگی در محیطی آرام و ساكت در خارج از شهر لذت می‌‌برم.) ولی كلوزه فرصت زیادی برای زندگی در این خانه رویایی ندارد زیرا باید بیشتر وقت خود را در شهر و در كنار هم‌تیمی‌هایش سپری نماید. او تنها در مواقعی خاص و برای استراحت به خانه‌اش در بلاباخ می‌‌رود و اوقاتی را در آن‌جا سر می‌‌كند.

پدر دوقلوها

(میروسلاو كلوزه) متاهل است. همسرش (سیلویا) روز سی‌ام ژانویه 2005 در بیمارستان (یوزف) دو پسر دوقلو به دنیا آورد. آن روز این پدر جدید كه در پوست خود نمیگنجید به خبرنگاران گفت(ما هیجان‌زده هستیم. فكر می‌‌كنم همه خوشحال هستیم. این بزرگ‌ترین اتفاق زندگی من است. خوشحالم كه در كنار سیلویا هستم. این یك لحظه بی‌‌‌نهایت مهم و موثر در زندگی ماست. با تولد این دوقلوهای زیبا یك شب آشفته و پر از نگرانی برای خانواده كلوزه به صبحی شاد و توام با احساس خوشبختی ختم شد.)
آن شب خاطره جالبی برای میروسلاو به به شمار می‌‌رود. در آن شب به یادماندنی میروسلاو برای تیم وردربرمن و برابر (هانزاروستوك) در حال بازی بوده و سه بر دو از آنها جلو بودند. سیلویا در جایگاه شخصیت‌های استادیوم نشسته بود و همسرش را تشویق می‌‌كرد ولی در اواسط نیمه اول با تعجب دریافت كه وضعیت بحرانی است و اطرافیان بلافاصله او را به بیمارستان رساندند.میروسلاو در فاصله بین دو نیمه موضوع را فهمید ولی مجبور بود تا آخر بازی در استادیوم بماند. آن روز میروسلاو كلوزه در حالی كه پس از اتمام بازی سعی داشت به سرعت خود را به بیمارستان برساند، مجبور بود هر چند قدم به چند قدم به هواداران پروپا قرصش امضا بدهد. كلوزه و همسرش نام دوقلوهای خود را (لوآن) و (نوآ) گذاشتند. (لوآن) به هنگام تولد دو كیلو و چهارصد گرم و نوا دو كیلو و ششصد گرم بودند. بیمارستان یوزف تاكنون محل تولد بسیاری از فرزندان فوتبالیست‌ها بوده است. از جمله این فوتبالیست‌ها (رودی فولر)، (ماركوبود)، (اولیور استرین)، (دیتر ایلتز) و (كلودیو پیزارو) می‌‌باشند.

كوتاه از كلوزه

در ژانویه ( 2001یرژیانگل) مربی ‌‌وقت تیم ملی لهستان سفری به آلمان كرد تا كلوزه را كه هنوز ملیت لهستانی داشت تشویق به پیوستن به تیم ملی آن كشور كند. ولی كلوزه دعوت او را رد كرده و گفت(من گذرنامه آلمانی دارم و تا وقتی اوضاع به این منوال است فرصت آن را دارم كه زیرنظر (رودی فولر) بازی كنم.وقتی كلوزه گل می‌‌زند از خوشحالی پشتك می‌‌زند. او در جام‌جهانی پنج بار این عمل را تكرار كرد و از همان زمان طرفدارانش به او لقب (سالتو كلوزه) یعنی (كلوزه پشتك‌زن) را دادند.
معروف است كه كلوزه بازیكنی منصف است. در فصل بازی‌های 2005، 2006 در مسابقه بین (وردربرمن) و (آرمینیا بیلفیلد) در حالی‌كه هر دو تیم صفر - صفر مساوی بودند، داور به خاطر (فول) دروازه‌بان بر روی كلوزه اعلام پنالتی به نفع وردربرمن كرد ولی كلوزه جلو رفت و برای داور توضیح داد دروازه‌بان هیچ (فولی) بر روی او انجام نداده است. غذای مورد علاقه كلوزه شنیسل بوقلمون با سیب‌زمینی سرخ كرده است. او مهم‌ترین گل خود را گلی می‌‌داند كه در بازی‌های جام یوفا به تیم (گلاسكو رنجرز) زد و با این گل تیم او یك برهیچ بازی را برد. خانواده برای كلوزه اهمیت زیادی دارد و درباره همه چیز با خانواده‌اش صحبت می‌‌كند.او یك سگ خانگی از نوع سگ‌های پاسبان آلمانی دارد و می‌‌گوید (خودم كه خطرناك نیستم، لااقل سگم خطرناك باشد.) نام سگ او (كریش) است.كلوزه عاشق تنیس و تنیس روی میز است و در اوقات فراغت به این ورزش‌های مفرح می‌‌پردازد.از نظر كلوزه بهترین نقطه قوت او بردباری اوست و می‌‌گوید من در اكثر مواقع ساكت می‌‌مانم.او محل تولد خود یعنی شهر زیبای اوپلن در لهستان را خیلی دوست دارد و همیشه میل دارد به آن‌جا برود.

كودكی فاست

هاوارد ملوین فاست در 11 نوامبر 1914 در نیویورك به دنیا آمد. او از یك خانواده فقیر و كارگر بود.
مادرش ادانی یك مهاجر انگلیسی و پدرش بارنی هاوارد اصلیت اكراینی داشت كه برای یافتن كار و زندگی بهتر به آمریكا عزیمت كرده بود و با ادانی آشنا شد و ازدواج كرد. این دو در یك كارخانه تهیه كاغذ استخدام شدند و طی شبانه روز 14 ساعت كار می‌‌كردند تا هزینه مسكن و خوراك و پوشاك خود را برآورده سازند. این زوج مهاجر و فقیر صاحب سه فرزند پسر به نام‌های جولیوس، جروم و هاوارد شدند.
هاوارد فرزند دوم آنان بود. با تولد فرزندان، زندگی سخت‌تر و مشقت‌ بارتر شد تا حدی كه ادانی از شدت خستگی و سوء تغذیه به بستر بیماری افتاد و در سال 1923 در حالی‌كه هاوارد فقط نه سال داشت خانواده‌اش را تنها گذاشت و چشم از جهان فرو بست. با مرگ ادانی، نگهداری از فرزندانش هم به دوش پدرخانواده افتاد. لذا سروقت به سر كار نمی‌‌رفت و گاهی بر اثر خستگی پشت دستگاه تهیه كاغذ خوابش می‌‌برد. سر كارگر هم این وضع را تحمل نكرد و او را از كار بیكار كرد. بارنی ناامید در خیابان‌های نیویورك پرسه می‌‌زد اما خبری از كار نبود. او مجبور شد كوچك‌‌ترین فرزندش جولیوس را به یكی از اقوام خود كه بچه‌دار نمی‌‌شدند بسپارد تا هزینه و خرج یكی از فرزندان كمتر شود.
هاوارد نه ساله و برادر بزرگ‌ترش كه 11 سال بیشتر نداشت برای كسب عایدی به روزنامه‌فروشی و واكسزنی مشغول شدند.
این دو برادر روزها در خیابان‌ها و كوچه و پس‌كوچه‌ها كار میكردند و شب‌ها درس می‌‌خواندند. آنها كتاب درسی از پسر همسایه قرض گرفته بودند و خودشان به تحصیل می‌‌پرداختند.هاوارد از همان كودكی به نوشتن علاقه‌مند بود. او روزنامه‌های باطله را برای خودش نگه می‌‌داشت و شب‌ها در تاریكی به خواندن می‌‌پرداخت. او توانست به عنوان پادو در كتابخانه عمومی نیویورك كار نیمه وقتی پیدا كند. هاوارد به تمیز كردن و گردگیری كتاب‌ها و میزها می‌‌پرداخت و از هر لحظه بیكاری خود استفاده می‌‌كرد و كتابی برمی‌داشت و در گوشه‌ای می‌‌نشست و غرق در آن می‌‌شد. 12 ساله بود كه داستان كوتاه (خط آهن) را نوشت. البته نوشته‌اش قابل چاپ نبود اما همین داستان چشمانش را به سوی رمان‌نویسی باز كرد.