عاشقانه...قصه

بوی محرمش می یاد خیمه و پرچمش می یاد

فرشته از توی آسمون برای ماتمش میاد

رقیه دخترش می یاد صدای مادرش می یاد

تشنگی با لبش می یاد حسین با زینبش می یاد

شاهزاده ای جوون می یاد عباس پهلون می یاد

یه طفل زیبایی می یاد صدای لالایی می یاد

مسافرای كربلا دارن می رن به مهمونی

دل بزن به قافله اگر می خوای جا نمونی

بعد از چراغ و پرچمو اسبابای محرمو

بگیر رو دوشت علمو دیوونه شو یه عالمو

توی صف زنجیر زنا آقا تماشات می كنه

اگه یه قطره عاشقی وصله به دریات می كنه

آقا تماشات می كنه كنار هر سقاخونه

به تشنه ها آب بنوشون بچه های كوچولو رو

لباس سقا بپوشون به تشنه ها آب بنوشون

بوی محرمش می یاد خیمه و پرچمش می یاد

روزگارم خوش نیست
ژتونی دارم
خرده عقلی
سر سوزن شوقی

اهل دانشگاهم پیشه ام گپ زدن است
گاه گاهی می نویسم تكلیف
می سپارم به شما
تا به یك نمره ناقابل بیست
كه در آن زندانیست
دلتان زنده شود
چه خیالی چه خیالی میدانم
گپ زدن بیهوده است
خوب میدانم دانشم بیهوده است
استاد از من پرسید
چقدر نمره ز من می خواهی
من از او پرسیدم دل خوش سیری چند

اهل دانشگاهم
قبله ام آموزش
جانمازم جزوه
مشق از پنجره ها میگیرم
همه ذرات وجودم متبلور شده است
درسهایم را وقتی می خوانم
كه خروس می كشد خمیازه
مرغ و ماهی خواب است

***== ادامه مطلب ==***

باردگر نامه تو بازشد***مستی ام از نامه ات آغازشد***نام خدازیور آن نامه بود ***من چه بگویم كه چه هنگامه بود؟ ***بوسه زدم سطر به سطر تو را *** تا كه ببویم همه عطر تو را *** سطربه سطرش همه دلداگیست *** عطر جوانمردی وآزادگیست ***عطر تو در نامه چها میكند***غارت جان و دل ما میكند ***  ازغم خود جان مرا كاستی بار دگر حال مرا خواستی  ***  بی تو چه گویم كه مرا حال نیست   ***  مرغ دلم بی تو سبكبال نیست   *** هرچه كه خواندم دل تو تنگ بود ***حال من و حال تو همرنگ بود ***بی تو از این خانه دل شاد رفت ***رفتی و باز آمدن ازیاد رفت ***هركه سر انگشت به در می زند ***جان و دلم بهر تو پر میزند ***بی تو مراروز طلایی نبود *** فاجعه بود این كه جدایی نبود***چون به نگه نقش تو تصویر شد***اشك من از شوق سرازیر شد***اشك كجا گریه باران كجا ؟ باده كجا نامه یاران كجا ؟***برسر هر واژه گلی ریختی ***شوق و غمم را به هم آمیختی ***روح به هر واژه كه كاوش كند ***عطر تو از نامه تراوش كند ***عكس توونامه تو دیدنیست ***بوسه ز نقش لب تو چیدنیست هرچه نوشتی همه بوی تو داشت ***بردل من مژده ز سوی تو داشت ***هرسوخنت چون سخن یوسف است *** بوی خوش پیرهن یوسف است ***من ز غمت خسته كنعانی ام ***بی تو گرفتار پریشانی ام***مهر تو چون باد بهاری بود *دردل من مهر تو جاری بود ***نامه به من عشق سفر می دهد ***از سر كوی تو گذر می دهد *** نامه تو باده مرد افكنست ***هر سخنت آفت هوش من است ***جان و دلم مست جنون میشود ***تشنگی ام برتو فزون میشود *نامه تو گرچه خوش و دلكشست ***دردل هر واژه گل آتشست ***حرف به حرف تو به هر نامه یی! خواندم ودیدم كه چه هنگامه یی***نامه تو قاصد دنیای عشق ***بر دلم آموخت الفبای عشق***هرالفش قد مرا راست كرد ***با دل من هرچه دلش خواست كرد ***از بی تو بوسه گرفتم بسی **نامه نبوسیده به جز من كسی ! چون نوشتی دل من پر گرفت ***آتش عشق تو به دل در گرفت ***دال تو بردل غم دوری نهاد ***صاد تو دل را به صبوری نهاد ***سین تو سرمایه سود من است ***سین همه ی بود ونبود من است ***سوروسرورم همه از سین توست ***سین اثر سینه سیمین توست ***شین تو درخاطره شوق آورد ***ذال تو ما را سر ذوق آورد *** لام تو یادیست ز لبهای تو ***وان نمكین خنده زیبای تو***میم بود شمه یی ازموی تو ***زانكه معطر بود از بوی تو *** نون تو ازناز حكایت كند ***های تو از هجر شكایت كند ***واوتو پیغام وصال آورد ***جان ودل خسته به حال آورد *** آزسخنت برتن من جان رسید ***حیف ازاین نامه به پایان رسید ***بوسه به امضای تو بگذاشتم ***یاد زمانی كه تو را داشتم