21 بهمن ماه سال 1357 ایران ژاندارم آمریکا، تامین کننده منافع آمریکا، حرف شنوی آمریکا و جزیره ثبات آمریکا در منطقه بسیار مهم و کلیدی خاورمیانه بود اما 22 بهمن ماه 1357، دیگر نبود!

دلیل خصومت تاریخی آمریکا با ایران در همین کلمه نهفته است: دیگر نبود!

اولین بروز جدی خصومت آمریکا با ملت ایران در درگیری های داخلی و جدایی طلبی ها خود را نشان داد؛ تا بلکه این انقلاب نوپا از خود و در خود فرو برود....اما نشد.....

دومین بروز جدی و طولانی خصومت آمریکا در جنگ تحمیلی صدام حسین بر علیه ملت ایران بود تا بلکه این انقلاب نوپا از بیرون وادار به فروپاشی شود ...... اما نشد........

.................

در مقابل انقلاب ایران نیز کوتاه ننشست و پیام انقلاب خود را که مقاومت در برابر مستکبران زمین و حمایت از مستضعفان عالم بود به جهان صادر کرد. و توانست در قلب سرزمین کفر در جایی که حیاتی ترین منافع سیاستمداران غربی نهفته است و در جایی که اولین اولویت سیاست خارجی آمریکاست،پایگاه مقاومتی سترگ تشکیل دهد. انقلاب ایران مرزهای جنگ خود با استکبار را گسترش داد.

وقتی عده ای از جوانان لبنانی در سال 1980 میلادی و یک سال بعد از پیروزی انقلاب ایران جنبش حزب الله لبنان را بر اساس اندیشه های امام خمینی بنیان نهادند، قوی ترین پایگاه صدور انقلاب ایران شکل گرفت. آن زمان که در سال 2000 رزمندگان حزب الله ارتش اسراییل را از لبنان عقب راندند و آن زمان که در سال 2006 ارتش اسراییل را شکست دادند، آرمانهای انقلاب ایران به دست فرزندان غیر ایرانی روح الله به ثمر نشست و اسراییل مغبون شد.

امروز ایران توانسته است مرزهای خود را از حدود جغرافیایی خود فراتر ببرد. امروز مرزهای لبنان و مرزهای فلسطین نیز مرز ایران هستند. بوش در طرح خاورمیانه بزرگ خود قصد داشت بعد از حمله به افغانستان و عراق به ایران حمله کند تا آن گونه که خود می خواهد نقشه خاورمیانه را ترسیم کند، حتی نقشه خاورمیانه بعد از حمله به ایران را نیز ترسیم کرد. اما یک مشکل بزرگ وجود داشت: حزب الله لبنان و حماس. سید حسن نصر الله تهدید کرده بود که هر گونه حمله به ایران با حمله شدید و همه جانبه این جنبش به اسراییل پاسخ داده خواهد شد. پس باید اول حزب الله را نابود کرد و این گونه بود که جنگ 33 روزه شکل گرفت و اسراییل در تحقق این هدف ناکام ماند.

فرقی نداشت، آن زمان که مبارزان غیور حزب الله با اسراییل می جنگیدند مانند آن بود که جوانان ایرانی با دشمن تاریخی خود که از بدو انقلاب از هیچ توطئه ای فروگذار نکرده است، می جنگند.

و اکنون حماس. حماس که تنها از حمایت دو دولت ایران و تا حدودی سوریه برخوردار است؛ خط مقدم جنگ ایران با مستکبران جهانی آمریکا و اسراییل و با دولتهای عربی است.

کسانی که معتقدند حمایت ایران از فلسطین و لبنان در راستای منافع ملی ایران نیست، تاریخ انقلاب ایران را و اهداف آن را دوباره مرور کنند. فلسطین و لبنان خطوط مقدم نبرد اسلام ناب محمدی با اسلام آمریکایی و اسراییل غاصب است و مگر انقلاب مردم ایران و 8 سال جنگ جز این هدفی داشت؟

حتی اگر نگاه اسلامی هم به ماجرا نگاه نکنیم، بزرگترین دستاورد انقلاب ایران، استقلال ملی بود که این آرمان بزرگ با اهداف آمریکا در منطقه سازگار نیست و برای شکست دادن آمریکا و حفظ استقلال چه میدانی بهتر از همین فلسطین و لبنان.

حمید نساج

گروه جامعه و سیاست

مقاله شب یلدا :

و خدا شب را آفرید و ستارگان را
و آنگاه طولانی ترین شب را به عاشقان هدیه داد

ادامه مطلب

نگاهی نو به هویت ایرانی ها

در نوشتار برای نگاهی نو به هویت ایرانی  مطرح می شود که امیدوارم شاهد نقد و نظرهای دوستان تبیانی باشم.زیبا نگاه کردن گاهی مهم تر از خود آن است. این شیوه گاه ابعاد ناپیدای پدیده بر ما آشکار می سازد و نگاه کردن زیبا، موضوع را در چشمان عزیز می کند و ما رابطه و نسبتی دوستانه با آن خواهیم داشت. در این حالت شناخت ما از موضوع دیگر مفهومی صرف نخواهد بود، بلکه این شناخت تواضع، شادی و بهجت را در ما ایجاد خواهد کرد. ما اگر به تاریخ و فرهنگ خودمان چنین نگاهی داشته باشیم، با گذشته تعاملی طبیعی تر و غرور انگیزتر خواهیم داشت.دیدگاه تلاقی (cross view) به تاریخ ایران در گذشته بوده و اکنون هم وجود دارد. مثلاً اینکه ایران چهار راه تمدنها نام گرفته است. یا اینکه ما از تلاقی تاخت و تازهای اقوام سربلند بیرون آمده ایم و یا این نگاه افراطی تر که شرق و غرب در ایران به هم می رسد. صورت نظری آن هم در تاریخ اندیشه ایرانی هست و آن اینکه وجود ما ایرانیان حاصل همنشینی شهود و عقل است و ما در میانه ی جبر و اختیار قرار داریم.

در اینجا نگاهی زیبا و محبت محور به تاریخ خودمان می اندازیم و به نکات جدیدی اشاره خواهیم کرد. همه ی ما می دانیم که گذشته ی وجودی ما اسطوره ای – تاریخی است. اسطوره عالمی است که هیأت تاریخ نیافته و در خیال و آرمان های انسانی جاخوش کرده است. تاریخ هم وقایع و ماجرای زمانی – مکانی هر ملتی است. رابطه وقایع تاریخی و حیثیت های وجودی اقوام و ملت هاست که هویت واقعی آنها را رقم می زند. ما در این میان حاصل یک ملاقات زیبا هستیم. در وجود اسطوره ای ما آرش نماد قدرت و مراقبت از سرزمین و مرزهای ایران است. مرزها نقاط حساس وجودی و ناموس یک ملت محسوب می شوند. آرش با آن کمان بسیار سترگش، مظهر نگاهبانی از مرز و بوم ماست. بازوان و انگشتان قدرتمند او بود که زه کمان را چنان کشید که پر پرتاب ترین تیررا از چله ی کمان رها کرد. دستان آرش در واقع نیروی جان و روح او را در خود جمع کردند و آن تیر افسانه ای پرتاب شد و از آنجا بود که مرز پرگهر متولد شد. این سهم دستهای آرش در وجود اسطوره ای ماست.

ادامه مطلب

پینوکیو همان عروسک چوبی دوست داشتنی است که همه ما آن را به خوبی به یاد  داریم. این شخصیت کارتونی خوب ها و بدها را به شکل جالبی برای ما به تصویر کشید. اما غم انگیزترین قسمت داستان زمانی بود که پینوکیو سوار بر قطار شادی شد تا به شهری برود که تنها و تنها در آن بازی و سرگرمی وجود داشت. پدر ژپتو خیلی تلاش کرد تا از رفتن پینوکیو جلوگیری کند. اما پینوکیو آنقدر غرق در شادمانی و نشاط سرزمین بازی شده بود که به حرفهای دیگران توجهی نکرد و سوار بر قطار شادی شد و به سرزمین بازی ها رفت. وقتی به آنجا رسید از دیدن آن همه وسیله سرگرمی و اسباب بازی که به راحتی می توانست از آنها استفاده کند، غرق در خوشحالی شد و مستی این شادمانی او را از همه چیز غافل کرد و تنها به خوش گذرانی فکر می کرد. او تنها به خوردن خوراکی های خوشمزه مشغول بود و بازی های رنگارنگ و جذاب. تا اینکه روزی متوجه شد که گوش هایش دراز شده و دم درآورده و وقتی جلوی آینه رفت با چهره الاغی روبرو شد. بله! پینوکیو در اثر تمام خوش گذرانی ها در سرزمین بازی به یک الاغ تبدیل شد!...چون دیگر فکر نمی کرد. چون اندیشه نداشت. چون مغزش تهی شده بود. چون سرگرمی به کل زندگی او تبدیل شده بود.

شاید آن زمان که کودک بودیم و این تصاویر را تماشا می کردیم، این سوال ذهن ما را قلقلک می داد که آخر چرا این بلا بر سر پینوکیو آمد؟ مگر بازی کردن چه خطری دارد؟

ادامه مطلب