ارسال به

در صورتی که هر یک از عکس ها باز نشد بر روی آن راست کلیک کرده و گزینه show picture را بزنید

ادامه مطلب

ارسال به

این روزها كه فلیم حضرت یوسف علیه السلام پخش می‌شود این سوال ذهن كوچك بزرگ را پر كرده است كه چرا حضرت یعقوب، یوسف علیهم‌السلام را از سایر فرزندان خود بیشتر دوست داشتند؟

آیا این نوعی تبعیض نیست؟

در این باره ابتدا باید به چند مقدمه توجه کنید

1- تبعیض ناروا، تفاوت بی دلیل در رفتار است. به نوعی که اگر دو نفر مرتکب عمل واحدی شوند یکی را مورد تشویق قرار دهند ولی دیگری و کار خوبش را نادیده بگیرند. به طور طبیعی هر کس ممکن است در دل خویش و به دلائلی خاص به یکی یا برخی از فرزندانش بیش از دیگران علاقه داشته باشد اما این علاقه نباید در رفتار او چنان جلوه کند که موجب بر انگیختن حسادت دیگر فرزندان شود . همانگونه که دقت در چنین امری از امام باقر علیه‌السلام مشاهده شده است؛ آن حضرت با این که در دل به برخی فرزندان دیگرش مهر بیشتری داشت اما در عمل و رفتار پدرانه خود میان آنان تفاوت نمی گذاشت.¹

ادامه مطلب

ارسال به

درخواست عجیب جوان از پیامبر  معرفی تفسیر المنار

از مهم‌ترین تفاسیر عصر حاضر در میان اهل تسنن تفسیر المنار است؛ تفسیری نا تمام، ولی پر اهمیت و تأثیرگذار. این تفسیر از دو بخش تشكیل می‌شود. بخش اول از ابتدای قرآن تا آیه 126 سوره نساء با انشای شیخ محمد عبده (م 1323 ق) و بخش دوم آن، به وسیله شاگردش رشید رضا به پیروی از سبك شیخ محمد عبده تا آیه 53 سوره یوسف ادامه یافته است.

شیخ محمد عبده دروس تفسیرش را در طول 6 سال در دانشگاه الأزهر مصر ارائه می‌كرد و رشید رضا آنچه را از او فرا می‌گرفت، می‌نگاشت و سپس با مشاوره و گفت‌وگو با استاد به اصلاح و تهذیب آن پرداخته، در مجله المنار به چاپ می‌رساند.

شیخ محمد عبده شاگرد سید جمال الدین اسد آبادی و از مصلحان نهضت‌های اصلاحی و احیاگران فكر دینی و از منادیان بازگشت به قرآن در عالم اسلام به شمار می‌رود كه افكار و نوشته‌های مختلف اعتقادی، اجتماعی، كلامی وی به شدت بر روشنفكران قرن بیستم تأثیر گذاشت. از این رو، در تفسیر قرآن نیز هدف او بر آن بود تا از طریق تفسیر آیات قرآن به اصلاح اجتماعی، اعتقادی و سیاسی در جامعه اسلامی بپردازد. عبده از روش‌های سنتی تفسیر، كه خود را به مباحثات صرفی لغوی، بلاغی و كلامی سرگرم كرده‌اند، انتقاد كرد و تلاش خود را در تفسیر بر جنبه‌های تحول آفرین قرآن، رابطه ایمان و مسایل مادی و زندگی اجتماعی و به طور كلی بُعد ارشادی و هدایتی قرآن قرار داد.

ادامه مطلب

ارسال به

بدون تردید، علوم حضرات معصومین علیهم السلام اكتسابى نیست و آنچه از ذهن شفاف و نورانى آن بزرگواران انعكاس مى‏یابد، اشعه‏هایى از انوار الهى است كه از پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله تا معصوم ‏چهاردهم امام زمان(عج) نسلى بعد از نسل، به یادگار مانده و زمینیان را بهره‏مند ساخته است. اگر غیر از این بود، مى‏بایست علوم آنها مقطعى و زودگذر باشد و جز در عصر خویش، كاربردى آن هم در همه ‏زمینه‏ها، بدون كمترین تخلف نداشته باشد و در برخورد با شخصیت‏هاى علمى هم عصر خود و عالمان قرون بعد، منفعل گردد.

جستجوى مفصل این نكته را به عهده خوانندگان محترم گذاشته و تنها مناظره زیر را كه به علم پزشكى امام صادق علیه السلام اشاره‏ دارد. نقل به مضمون مى‏كنیم.

روزى امام صادق علیه السلام به مجلس منصور دوانیقى وارد شد. طبیب هندى ‏كنار خلیفه نشسته بود. او كتاب‎هایى كه در موضوع «علم طب‏» نگاشته شده بود را براى خلیفه مى‏خواند تا ضمن سرگرم ساختن او بر معلومات خلیفه بیفزاید.امام صادق علیه السلام در گوشه‏ى مجلس نشست. بارانى از هیبت و ابهت از چهره حضرت مى‏بارید. مدتى گذشت. هنگامى كه طبیب از خواندن كتاب‎ها فارغ شد، نگاه‏اش به امام صادق علیه السلام دوخته شد. لحظاتى مشغول‏ تماشاى سیماى حضرت شد. ابهت و صلابت امام تنش را لرزاند. نگاه‏اش‏ را به سوى خلیفه برگرداند و با این سؤال سكوت را شكست:

ادامه مطلب