او در سال 2001 بار دیگر با بازی در فیلم «لاگان» (مالیات) برنده این جایزه گردید. فیلم «لاگان» كاندیدای دریافت جایزه اسكار هم شد. او پس از چهار سال استراحت سرانجام در سال 2005 در فیلم «قیام» به كارگردانی «كتان مه‌تا» بازی كرد و بار دیگر توجه همگان را به سوی خود جلب نمود.
امیرخان با حضور در چندین فیلم پرفروش و موفق هندی و عرضه یك بازی روان و دلپسند توانسته به یكی از برترین و موفق‌ترین ستارگان سینمای هند تبدیل شود.

پیشینه خانوادگی
امیرخان در «مامبای» در خانواده‌ای مسلمان چشم به جهان گشود. اصلیت و ریشه امیرخان به افغانستان می‌‌رسد. افراد خانواده او در زمینه فیلم و سینما فعال بوده‌اند. پدرش «طاهر حسین» تهیه‌كننده سینماست و عمویش «نصیر حسین» كارگردان بود. او تاكنون در چند تا از فیلم‌های پسرعمویش «منصورخان» هم بازی كرده است. برادرش «فیصل خان» بازیگر است و آن دو در فیلم «ملا» در سال 2000 در كنار یكدیگر بازی كردند. پسرعمویش «طارق» هم در دهه 70 بازیگر بود ولی اطرافیان كه امیرخان را پسری بسیار خجالتی می‌‌دیدند، هرگز فكر نمی‌‌كردند او زمانی تبدیل به یك چهره بالیوودی شود.

دوم نوامبر 1965 در مركز پرستاری تالوار در دهلی‌نو، یه اتفاق خیلی معمولی افتاد. مثل خیلی از نوزادان تازه به دنیا اومده، من هم موقع تولد با مشكل بندناف مواجه شدم، یعنی بند نافم دور گردنم پیچیده شده بود! پرستارها می‌گفتند لطف خدا و شانس خوبم بوده كه زنده موندم و این تنها چیزیه كه پدر و مادرم در مورد تولدم بهم گفتن. ما در محله «راجیندرناگار» زندگی می‌كردیم. حتی دقیقا یادمه كه شماره ساختمون‌مون اف – 442 بود. روزهای دبستانم دقیق یادمه، مدرسه‌مون درست كنار خونه‌مون بود. بعد از اون، تحصیلات متوسطه رو در دبیرستان كلمبیا شروع كردم كه خیلی دبیرستان منظم و دقیق و یكی از مدرسه‌های رده بالای دهلی بود. روز اول مدرسه دقیقا یادمه كه خانمی به اسم «بالا» با من مصاحبه كرد و ازم پرسید شغل پدرم چیه. اون زمان پدرم در كار حمل و نقل بود و مدام با ماشین و كامیون و... كار می‌كرد و یك شركت حمل و نقل داشت. منم اینقدر می‌دونستم كه هر كسی با وسایل حمل و نقل سر و كار داشته باشه، راننده ‌است و برای همین گفتم پدرم راننده‌ است!
برای رفتارمون و نمره‌های امتحانی‌مون بهمون ستاره‌های سیاه و طلایی می‌دادند. اگه پنج ستاره سیاه می‌گرفتیم توسط خانم معلم تنبیه می‌شدیم! از اون‌جا كه من بچه شیطونی بودم خیلی تنبیه شدم! دلم می‌خواست چنین تنبیهاتی الانم برام وجود داشت! وقتی به گذشته نگاه می‌كنم می‌بینیم چیزی كه اون موقع تنبیه به چشم می‌اومد، خیلی هم مفید بود! در كل، روزهای مدرسه‌ام خیلی خوب بود. خیلی تنبیه می‌شدم و خیلی هم مجبورم می‌كردن كنار تخته سیاه بایستم.
معلم‌مون مجبورم می‌كرد شنا كردن رو یاد بگیرم. اون منو به زور توی استخر می‌انداخت و انتظار داشت در حالی كه یه عالمه آب توی چشم و حلقم جمع شده، دست و پا بزنم و خودمو نجات بدم. هنوزم شنا كردن و اون معلمم رو كه اون‌جوری تنبیهم می‌كرد دوست ندارم! در مدرسه، فوتبال رو خیلی دوست داشتم. الكترونیك درس مورد علاقه‌ام بود و همیشه هم بیشترین نمره رو در این درس می‌گرفتم. توی ریاضی خیلی ضعیف بودم و حتی هنوزم با اعداد مشكل دارم! تا حدی كه وقتی كسی بهم شماره تلفنی رو می‌ده باید چندین بار بپرسم و برام تكرار كنن تا بتونم روی كاغذ بنویسمش!

زندگی شخصی

آمیتا باچان در یازده اكتبر 2491 در «ا...آباد» به دنیا آمد. مادرش «تجی» یك «سیك» و پدرش «هاریوانش رای باچان» یك «هندو» بود. دكتر هاریوانش رای باچان یك شاعر خوشنام و معروف زبان هندو بود. نام فامیل اصلی او «سریواستاوا» نام داشت ولی او خود، نام مستعار «باچان» را برگزید و تمام اشعار و نوشته‌های خود را با این نام امضا می‌كرد. بعدها آمیتا نیز با همین نام فامیل وارد سینما شد و به خاطر شناخته شده بودن این نام تمام اعضای خانواده با نام «باچان» معروف شدند. «تجی» مادر آمیتا زنی از فرقه سیكهاست كه زادگاهش پنجاب می‌باشد و پدرش از اهالی «اتار پرادش» بود. باچان در نوجوانی در دبیرستان پسرانه «ا...آباد» ثبت‌نام كرد و پس از آن وارد كالج «شروود» شد. بعد از اتمام كالج، آمیتا وارد دانشگاه دهلی شد و مدرك لیسانس خود را در رشته علوم كسب كرد. باچان مدتی بعد به كار معاملات محموله‌های دریایی در شركت كشتیرانی «برداندكو» روی آورد ولی كمی بعد آن شغل را رها كرد و به كلكته رفت تا آینده خود را در بازیگری جستجو كند.
آمیتا در سال 3791 با «جایا بادوری» هنرپیشه دیگر هند ازدواج كرد. آمیتا و جایا در فیلم‌هایی همچون چوبكه چوبكه (5791)، زنجیر (3791) و شعله (5791) همبازی بودند. این دو صاحب دو فرزند، یك دختر به نام «شوتا» و دیگری پسری به نام «آبیشك» شدند. شوتا ظاهرا علاقه چندانی به بازیگری نشان نداد ولی حرفه خود را در زمینه تلویزیون و مجری‌گری ادامه می‌دهد. آبیشك هم اكنون یكی از ستارگان بالیوود به شمار می‌رود كه روز 02 آوریل امسال با سوپراستار و ملكه زیبایی سابق هند، «آیشواریا رای» ازدواج كرد. شوتا نیز چند سال پیش با نیكیل ناندا از خاندان معروف ناندا ازدواج كرد.

شروع كار

آمیتا باچان نخستین فیلم خود را در سال 9691 بازی كرد. این فیلم كه «سات هندوستانی» نام داشت از موفقیت چندانی برخوردار نشد ولی باچان در همان نخستین حضور سینمایی برنده جایزه ملی فیلم شد. با این وجود شاید او هرگز فكر نمی‌كرد زمانی ستاره بی‌بدیل آسمان پرستاره سینمای هند شود. در سال0791 آمیتا در فیلم «آناند» ظاهر شد و در آن با سوپراستار آن زمان هند «راجش خانا» همبازی بود. در این فیلم نیز باچان برنده جایزه بهترین هنرپیشه نقش مكمل شد زیرا منتقدان سینمایی معتقد بودند او اجرایی به یادماندنی و قوی از خود ارائه داده است. پس از «آناند» فیلم‌های موفق بسیاری نام آمیتا باچان را روی سر در سینماها آوردند. فیلم‌هایی همچون «رشما اورشرا» (1791) و «پروانه» (1791) و از همان زمان باچان پا به مسیری نهاد كه او را روز به روز و سال به سال در میان میلیون‌ها نفر از مردم دنیا محبوب و معروف می‌كرد. نخستین فیلم پرفروش و ماندگار آمیتا به نام «زنجیر» به كارگردانی «پراكاش مه‌را» بود. این فیلم تضادی واضح با فیلم‌های رمانتیك هندی داشت و فیلمی بود كه مردم به داستان آن عادت نداشتند و همین موضوع از آمیتا شخصیتی تازه ساخت و تا مدت‌ها با نام «جوان عصبانی بالیوود» شهرت یافت. دهه بعدی عمر آمیتا او را به اوج محبوبیت پرتاب كرد. او دست كم در سال در یك فیلم موفق ظاهر می‌شد و گاه تعداد كارهایش به سالی چند عدد هم می‌رسید. از فیلم‌های دهه هفتاد باچان می‌توان به دیوار (5791)، شعله (5791)، تریشن (8791)، دون (8791) و لاواریس (1891) اشاره كرد. این فیلم‌ها لقب او را به عنوان قهرمان اكشن فیلم‌های بالیوود تحكیم بخشیدند.