لی‌یونگ آئی به خاطر معصوم بودنش و بازی در سریال (جواهری در قصر) به اوج شهرت رسیده و بارها به كشورهایی همچون هنگ‌كنگ، تایوان، ژاپن و سنگاپور دعوت شده است و استقبال از وی به حدی بوده كه این كشورها مجبور شدند برنامه مصاحبه‌ او را در بزرگ‌ترین سالن‌های خود برگزار كنند. لی‌یونگ‌آئی علاوه بر بازیگری در امور خیریه نیز فعالیت دارد. او در سال 1997 به عنوان سفیر NGO به اتیوپی سفر كرد تا فقر و بیماری آن‌جا را از نزدیك ببیند و در سال 1999به صحرای تار در هندوستان رفت تا با پایین‌ترین قبایل آن كشور ملاقات كند.
یونگ‌آئی در سال 2006 تجارب خود و خاطراتش از این دو سفر را در كتابی تحت عنوان (ویژه‌ترین عشق) چاپ كرد و تمام درآمد حاصل از آن را صرف امور خیریه كرد. از سال 2004 كه یونگ آئی سفیر یونیسف شد، بارها به ساخت مدرسه و بیمارستان كمك كرد و یك مدرسه دخترانه هم به اسم او در چین شروع به كار كرد.
او در كتاب خود كه در سال 2006 به چاپ رساند، از شرح و حال زندگی و چگونه هنرپیشه شدنش مطلب نوشت.او می‌گوید: برای اولین‌بار در سال 1991 در یك آگهی تبلیغاتی شكلات شركت كرد و بعد تصمیم گرفتم در رشته بازیگری ادامه تحصیل دهم. وی مشكل‌ترین نقش خود را بازی در سریال جواهری در قصر و نقش (دائه یانگوم) و پس از آن نقش كاملا متفاوت در فیلم (همدردی با خانم ونجنس) می‌‌داند. او می‌‌گوید: هرگز نمی‌‌خواهم یك حس از زندگی من بیرون برود و آن بازی با تمام وجود است.لی‌یونگ آئی در سال 2005 و در فستیوال فیلم اژدهای آبی، برنده جایزه بهترین هنرپیشه زن و در سال 2006 به خاطر بازی در فیلم (همدردی با خانم ونجنس) برنده جایزه هنری (بك‌سنگ) شد.او مدتی مدل تبلیغاتی شركت LG شد و در ژانویه سال 2007 به‌خاطر موفقیت در جلب مشتری از سوی این شركت نشان افتخار دریافت كرد. لی‌یونگ آئی سرگرمی‌های خاص خود را دارد كه از جمله می‌‌توان به علاقه او به آواز‌خوانی، شنا، اسب‌سواری و نواختن پیانو اشاره كرد. در ضمن او به زبان‌های كره‌ای، انگلیسی و آلمانی تسلط كامل دارد.

او از نوجوانی به بازی در نقش‌های كمدی علاقه فراوانی داشت. او در این زمینه از استعداد خاصی برخوردار بود. (روان) در دانشگاه (آكسفورد) با فیلمنامه‌نویس طنز معروف (ریچارد كورتس) آشنا شد و فعالیت‌هایش را در زمینه بازیگری كمدی زیرنظر این فیلمنامه‌نویس آغاز كرد. او در چند نمایش كوتاه طنز كه در سالن آمفی تئاتر دانشگاه اجرا شد ایفای نقش كرد و بسیار مورد توجه تماشاچیان قرار گرفت. (روان) كار حرفه‌ای خود را در این زمینه در سن 23 سالگی و در سال 1978 با ایفای نقش در یك نمایش كمدی با نام oclock news شروع كرد.
این نمایش یك تقلید خبر طنزآمیز بود كه از شبكه BBC انگلیس پخش می‌شد. این نمایش كمدی كه پخش آن مدت چهار سال ادامه داشت موفقیت چشمگیری به دست آورد و در این مدت چهار سال (روان) جوایز ملی و بین‌المللی فراوانی را از اتحادیه‌های مختلف از آن خود كرد. (روان) كه با بازی در این سریال محبوبیت خاصی در انگلیس پیدا كرده بود در سال 1980 به این ترتیب عنوان بازیگر سال BBC را از آن خود كرد و مورد تقدیر قرار گرفت. (روان) در سال 1981 در یك نمایش تك نفره طنز در تئاتر (وست اندلندن) بازی كرد و بعد از اتمام یك فصل كامل بازی جایزه بازیگر كمدی سال اتحادیه تئاتر (وست اندلندن) را از آن خود كرد. او جوان‌ترین فردی بود كه تا آن زمان تئاتر تك نفره طنز بازی كرده بود. دومین نمایش تك نفره او در سال 1988 نه فقط در لندن بلكه در نیویورك، استرالیا، نیوزلند و خاورمیانه بسیار موفقیت‌آمیز بود و مورد استقبال قرار گرفت.او در سال 1983 با همكاری فیلمنامه‌نویس (ریچارد كورتیس) نمایش طنز( )Black Adder(افعی سیاه) را برای BBC ساخت كه این سریال نیز برنده جوایز فراوانی در سطح بین‌المللی شد و (روان) به واسطه بازی در نقش اول این سری نمایش‌ها برای دومین بار عنوان بهترین بازیگر سال BBC را از آن خود كرد. این سریال در چهار دوره متوالی پخش شد.