علاقه به موسیقی
اوایل خیلی به موسیقی علاقه نداشتم، دوست داشتم بازیگر شوم حتی به كلاس‌های تئاتر هم می‌رفتم اما در سوم دبیرستان وقتی برای اولین بار ساز به دست گرفتم، نگاهم به موسیقی تغییر كرد. احساس كردم دریچه تازه‌ای به رویم باز شده است. از آن روز به بعد عشق من به موسیقی آغاز شد و تا به امروز هم كه ادامه دارد.

با احسان خواجه‌امیری گفتگویی ترتیب دادیم همان خواننده‌ای كه می‌‌خواند:
میشه خدارو حس كرد، تو لحظه‌های ساده
تو اضطراب و عشق و گناه بی‌‌اراده
بی‌‌عشق عمر آدم، بی‌‌اعتقاد می‌‌ره
هفتاد سال عبادت، یك شب به باد می‌‌ره
احسان خواجه‌امیری در هفتم آبان سال 1363 به دنیا آمد، یك خواهر بزرگ‌تر از خود دارد و خودش فارغ‌التحصیل رشته كامپیوتر می‌‌باشد.
احسان می‌‌گوید: در یك خانواده كاملا هنرمند به دنیا اومدم، پدرم «ایرج» یكی از خوانندگان بنام و محبوب ایران است، مادرم هم از صدای خوبی بهره‌مند است اما هیچ‌وقت قسمت نشده كه بخواند، خواهر بزرگترم هم موسیقیدان است.

در ادامه می‌‌گوید: طبیعی بود كه با داشتن چنین خانواده هنرمندی به خوانندگی علاقه‌مند شوم. خواندن در خون من است مطمئنا در هیچ كاری نمی‌‌توانستم به اندازه خوانندگی موفق شوم.

شروع كار موسیقی احسان از چه زمانی بود؟
از شش سالگی با نوازندگی ویولن كارم رو آغاز كردم اما ورودم به دنیای موسیقی در سن سیزده سالگی بود، آواز رو هم نزد پدرم آموزش دیدم. چه كسی بهتر از پدر؟
خواجه‌امیری در هفده سالگی خواننده شد.

در هفده سالگی اولین آلبوم را روانه بازار كردم. در آن آلبوم به همراه پدرم آواز خواندم البته هشتاد درصد آن آلبوم كار خودم بود.

احسان می‌‌گوید: مدتی موسیقی سنتی یا همون ملی و ایرونی رو كار كردم. این سبك موسیقی را خیلی هم دوست دارم و پیشرفت خوبی هم در آن داشتم. پس از گذشت مدتی به این نتیجه رسیدم كه در این كار نمی‌‌توانم آن‌چنان كه باید اثرگذار باشم چرا كه پرونده این سبك موسیقی را پدرم و آقای شجریان بسته‌اند و هیچ جایی برای من نگذاشته‌اند. من اگر تمام عمرم تلاش كنم، تازه می‌‌توانم به پدرم برسم و نمی‌‌توانم از آن بالاتر بروم.

# اما شاید برایتان جالب باشد كه وی تاكنون، چند بار برای اجرای كنسرت با هماهنگی دولت ایران در شهر اربیل واقع در كردستان عراق به اجرای كنسرت پرداخت، با این خواننده به گفتگو نشستیم.

 سروكی دل، دومین اثری است كه با همكاری خانواده كامكارها، روانه بازار شد، نوازنده‌های این اثر خانواده كامكارها به همراه اركستر سمفونیك ایران است كه سعی كردم، این آلبوم را در سراسر جهان، هر جا كه ایرانی باشد، پخش كنم. ضمن این‌كه باید بگویم آهنگسازی و تنظیم این اثر برعهده هوشنگ و ارسلان كامكار می‌باشد. شاعران این اثر هم وفایی و ملای جزیری از شاعران به نام كرد هستند.
 من خواننده‌ای هستم كه ترانه‌های عرفانی می‌خوانم، موسیقی عرفانی به موسیقی گفته می‌شود كه از انواع دیگر موسیقی خالص‌تر و قوی‌تر است، چرا كه در این نوع موسیقی خالص‌ترین و كامل‌ترین ارتباط با خداوند برقرار می‌شود، در موسیقی عرفانی تنها دانستن نت و دستگاه‌های موسیقی كافی نیست، ضمن این‌كه این نوع موسیقی از دل بر می‌آید و به همین دلیل بر دل اثر می‌گذارد.
 موسیقی سنتی ریشه یك كشور است و معمولا هم صاحب‌نظران بیشتری روی این نوع موسیقی كار می‌كنند و ناخالصی‌های این نوع موسیقی بیشتر گرفته می‌شود، چون این نوع موسیقی، معرفی‌كننده فرهنگ و آیین یك كشور است.
 من با تست و گزینش صدا، از طریق صدا و سیما وارد این عرصه شدم، این دسته از افراد از یك فیلتر گذشته‌اند و به همین دلیل در بسیاری از مواقع این خوانندگان موفق‌تر هستند. به نظر من اگر افرادی بدون پشتوانه علمی اثری را عرضه كنند، نمی‌توانند در آینده، ماندگاری داشته باشند و پیشرفت كنند.