ارسال به

در ادامه مقاله قبل در مورد نحوه انتخاب ملاک های انتخاب همسر ،موضوع شاغل بودن خانم از اهمیت خاصی برخوردار است. هر شخصی پیش از ازدواج می بایست تكلیف خود را با مسئله شاغل یا خانه دار بودن همسر روشن كند. برخی قبل از ازدواج ، شاغل بودن همسر را به صورت ملاكی آنچنان برجسته در ذهن خود حك می كنند كه بسیاری از موارد دیگر را به پای آن قربانی می كنند. در حالی كه اولاً اگر زنی را به خاطر درآمد اقتصادی و استقلال مالی انتخاب كنند هدف از ازدواج بهره كشی خواهد بود ، كه یكی از اهداف انحرافی ازدواج است.

در این صورت، بیشتر به آن زن به صورت یك كالای اقتصادی و سودآور نگاه شده تا یك همسر، یك شریك، یك همراه ... دوم طبق قوانین حقوقی، شرعی و عرفی ما، تأمین معاش به عهده مرد است و نفقه زن چه شاغل باشد (در آمدی داشته باشد) و چه نباشد، به عهده شوهر است و هیچ وظیفه قانونی، برای زن در مورد تأمین مخارج خانواده در نظر گرفته نشده است. تنها مسئولیتی اخلاقی است كه سبب می شود زنان شاغل همدل و همراه شوهر، پا به پای مرد خانه كار كنند و هر دو هر چه دارند با خلوص تمام به نفع اعضای خانواده خرج كنند. در این بین هستند زنانی كه درآمد اقتصادیشان را به صورت سرمایه و برای خود پس انداز می كنند و در مواردی كه هدف از انتخاب، ملاك اقتصادی بوده باشد طبیعی است كه انتظار مرد از ازدواج برآورده نشده، درگیری و اختلاف بین زوج پیش خواهد آمد.

پس چه بهتر كه طرفین از ابتدا به دیدی كاملاً واقع بینانه به مسئله اشتغال زن بنگرند و اگر در كنار مسئولیت خارج از منزل، وظایف خانه داری كم رنگ شد جایی برای گله و شكایت باقی نماند. خصوصاً مسئله حقوق و درآمد زن مورد بررسی قرار گیرد و زنانی كه قصد دارند درآمد خود را پس انداز شخصی نمایند از ابتدا تصمیم خود را بیان كنند تا مردانی كه یكی از پایه های انتخاب خود را درآمد همسر قرار داده اند، در انتخاب خود تجدید نظر به عمل آورند. ازدواج شخصی ترین موضوع در زندگی است. خوب است والدین نیز حق انتخاب را به جوانان بدهند. حقی كه با نظارت بزرگسالان معنی پیدا می كند. جوانان نیز بد نیست بدانند تجربیات بزرگترها در امر ازدواج بسیار بیش از آنچه تصور می كنند می تواند راهگشا و راهنمای آنان باشد.

تعدیل و تعادل ، رمز موفقیت هر كار است. همانطور كه ازدواجهای اجباری كه با زور و اعمال فشار والدین بر دختر یا پسر تحمیل می شود پیوند موفقی نیست، خودسری، یكجانبه تصمیم گرفتن جوانان و مقابله با تجربیات مفید و سودمند بزرگترها نیز برای اثبات خود، راه به جایی نخواهد برد. تا فرصت هست از تجربیات و توانایی های والدین استفاده كنید تا بعدها افسوس فرصت هایی كه برای سود جستن از نظریات آنها را داشتید و استفاده نكردید بر شما مستولی نشود. اگر عقاید بزرگترهای خود را نمی پذیرید خودتان دست به كار شده و تحقیق كنید. بیایید خانواده های موفق و ناموفق را شناسایی كنید. از آنها كه موفق بوده اند معیارها و شیوه ازدواج را جویا شوید و از خانواده های مُطـّلقه به عنوان زوجهای شكست خورده علت جدایی را جویا شوید.

دسته سومی هم وجود دارد. می توان از مطلقه های عاطفی نیز (البته بدون وسواس) تحقیق كرد. زیرا خانواده های نابسامان و آشفته ای هم هستند كه به دلایل مختلف مجبورند تا آخر عمر با ناراحتی با هم زندگی كنند. بد نیست جوانان ببینند این گروه چه معیاری برای ازدواج داشته اند كه فعلاً مجبور به تحمل همدیگر هستند. سپس می توانند از تجربیات كسانی كه موفقیت یا شكست آنها را به چشم دیده اند استفاده كرده و در جهت سعادت خود بهره جویند، كه از قدیم الایام گفته اند: « انسان عاقل همه چیز را خود تجربه نمی كند، بلكه از تجربیات دیگران نیز استفاده می كند». خانواده می تواند در انتخاب صحیح یاریگر شما باشد اما نهایتاً این شما هستید كه به عنوان عامل اصلی می بایست شناخت درستی از خصوصیات ، توانایی ها، خواست ها و انتظارات خود از زندگی داشته باشید تا بتوانید بر مبنای آن معیارها و خودشناسی كه در سایه خلوت با خویش و جستجوی لایه های ذهنی خود كه مسلماً در صداقت كامل به دست آمده مناسبترین فرد را برای شراكت در تمام زندگی خود برگزینید.

چنانكه گفته اند : « با فردی ازدواج كن كه اگر هم جنس تو بود بهترین دوستت بود.» ازدواج رویدادی است كه انسانها را با اعتقادات، اولویت ها، مذهب، پول و عادات خانواده ها (كه بعضاً بسیار متفاوت است) رو به رو می سازد. پس اگر این انتخاب بر مبنای معیارهای منطقی و عقلانی باشد پس از انتخاب عقلانی، عواطف نیز شكل  گیرند. اما بر عكس. اگر دوست داشتن از روی احساس باشد و تنها ملاك ، علاقه بدون پایه عقلی و منطق باشد ، به احتمال زیاد با شكست مواجه خواهد شد.

منبع: شمیم

ارسال به

تعدادی از مردها طی تحقیقاتی اظهار داشته اند که دوست دارند چطور ” دوست داشته شوند“ شما عاشق شده اید، در خواب و خوراک و همه ساعات و دقایق خود مرد خود را احساس می کنید. در ظاهر مردتان هم چنین حسی دارد، چه تضمینی وجود دارد که رابطه تان به همین ترتیب پیش رود؟ با ابراز عشق؟ ولی چگونه فقط با کلمات و بوسه های عاشقانه یا با عمل خود نشان می دهید که برایش احترام قائلید؟

 1 - ”من دوست دارم دوست دخترم قبل از هر چیز برایم یک دوست باشد“ جیسون،16ساله

صادق باشد و در عین حال دوست داشتنی، به من توجه کند و در عین حال زندگی را آسان بگیرد، شوخ طبع و در عین حال در هنگام لزوم گوش شنوا و سنگ صبور.

2 - ”دوست دارم دوست دخترم به من یک حس خاص القا کند“ P.K18 ساله

بفهیمد که مردتان چطور آدمیست ، خود را با او همراه کنید، فکر می کند خیلی بامزه است؟ به حرفهایش بخندید. یک مرتبه جنی می شود؟ با او کنار بیائید. چیزی برای او درست کنید، تی شرت با رنگ مورد علاقه اش برایش بخرید. به او کارت پستال بدهید مثل یک دوست واقعی. نه اینکه هر روز به او یک دنیا هدیه بدهید اینطوری هم او را بد عادت می کنید. فقط به او بفهمانید که او را به خاطر آنچه که هست دوست دارید.

 3 - ”نمیخواهم همیشه دنبالم باشد“ دنی،18ساله

اگر کسی رادوست دارید، او را آزاد بگذارید، حاضر بودن در همه لحظات ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد. به زندگی خود برسید، همانطور که خودتان دوست دارید آزاد باشید طرف مقابل شما هم دوست دارد آزاد باشد. همانطور زندگی کنید که قبل از عاشق شدن زندگی می کردید، شاید روش زندگی قبلی شما او را به شما علاقمند کرده باشد. به خاطرداشته باشید عشق به معنی سپری کردن اوقات با یکدیگر نیست.

 4 - ”من عاشق تحول هستم“ فلیپ 17 ساله

ادامه مطلب